พฤศจิกายน

ท่องเที่ยว - ต่อต้านความยากจน

Â ท่องเที่ยว?? ต่อสู้กับความยากจน
การสร้างงานและความมั่งคั่ง
บรรเทาความยากจนได้กลายเป็นเงื่อนไขสำคัญสำหรับสันติภาพการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการพัฒนาที่ยั่งยืนนอกจากเป็นภาระจริยธรรมในโลก affluent ซึ่งแบ่งระหว่างประเทศยากจนและอุดมดูเหมือนว่าจะเพิ่มขึ้นในปีล่าสุด. มีหลักฐานดีว่าการท่องเที่ยวหากพัฒนาและบริหารในลักษณะที่ยั่งยืนให้สามารถสนับสนุนสำคัญเพื่อบรรเทาความยากจนโดยเฉพาะในชนบทเป็นที่ยากจนที่สุดของชีวิตและที่มีน้อยมากตัวเลือกการพัฒนาอื่นๆ.
การเดินทางและการท่องเที่ยวเป็น worldâ หรือไม่? S อุตสาหกรรมขนาดใหญ่และผู้สร้างงานทั่วประเทศชาติและระดับภูมิภาค. World Travel ค้นคว้า Tourism Council แสดงให้เห็นว่าในปี 2000 การเดินทางและการท่องเที่ยวจะสร้างโดยตรงและโดยอ้อม, 11. 7% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศและเกือบ 200 ล้านงานในโลกเศรษฐกิจทั่ว. ห International ขาเข้าการท่องเที่ยวในปี 2002 เกิน 700 ล้าน, สร้าง $ US 474. 2 พันล้านในใบเสร็จรับเงินทั่วโลก. ได้ตัวเลขเหล่านี้ควรจะมีแนวโน้มสูงใน 2,010.
งานที่เกิดจากการเดินทางและการท่องเที่ยวจะกระจายทั่วเศรษฐกิจ - ค้าปลีกในการก่อสร้างการผลิตและการโทรคมนาคมรวมทั้งโดยตรงในการเดินทางและการท่องเที่ยวบริษัท. งานนี้จ้างสัดส่วนมากหญิงชนกลุ่มน้อยและคนหนุ่มสาว; มีการฝึกอบรมที่ดีอย่างเด่นในขนาดเล็กและขนาดกลางบริษัทและเสนอและโอน. การท่องเที่ยวยังสามารถเป็นหนึ่งในโปรแกรมควบคุมที่มีประสิทธิภาพสูงสุดสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจภูมิภาค. รูปแบบนี้ใช้กับทั้งการพัฒนาและประเทศกำลัง.
เลขาธิการ World Tourism Organization, Francesco Frangialli, ปฏิบัติที่ถูกต้องหรือไม่ท่องเที่ยว? เป็นปัจจัยสำคัญในการทำสงครามกับความยากจน. สำหรับการพัฒนามากที่สุดประเทศ LDCâ?? S และพัฒนา Small Island States จะออกเดียวของพวกเขาที่ใหญ่และควบคุมที่สำคัญของงานการลงทุนและการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ. มีการเติบโตในประเทศเหล่านี้ในอัตราที่สูงกว่าในประเทศ OECD. ยังอยู่ในประเทศยากจนโดยทั่วไปเหล่านี้มีความเสี่ยงมากที่สุดในการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและในขณะเดียวกันมีบรรดาผู้สร้างปล่อยก๊าซน้อยบ้านสีเขียว. การท่องเที่ยวต้องได้รับอนุญาตให้ขึ้นรับผิดชอบในรัฐนี้และการดำเนินการเพื่อเหนี่ยวรั้งปล่อยต้องนี้ใน accountâ? .
การขยายตัวทางภูมิศาสตร์และลักษณะเข้มแรงงานของภาคการท่องเที่ยวให้? กระจายการจ้างงานที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะในพื้นที่ห่างไกลและชนบทที่ไหนๆของดีอยู่.
? สถิติ UNWTO แสดงความเติบโตของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเพื่อการพัฒนา? ประเทศ:?
ต่างประเทศรับการท่องเที่ยวสำหรับประเทศกำลังพัฒนา (รายได้ต่ำและต่ำ? บนประเทศรายได้กลาง) จะผ่านมากกว่า $ 250 billion. ? การท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในภาคการส่งออกรายใหญ่ของประเทศยากจนและเป็นแหล่ง? นำการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศใน 46 ของประเทศที่พัฒนาอย่างน้อย 49. ? ผ่าน ST-ของโครงการ EP (การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนหรือไม่? การขจัดความยากจน) UNWTO? มีการวางในตำแหน่งกรอบการบรรเทาความยากจนให้เชื่อมโยงการแสวงหา longstanding ของการ? การท่องเที่ยวที่ยั่งยืนกับสหประชาชาติ Millennium Development เป้าหมายและของตนเอง? Global Code of จริยธรรม.
เงินได้รับการอนุมัติสำหรับ 13 ST โครงการ EP จนถึงจำนวนรอบที่ US $ 1? ล้านประโยชน์ 18 ประเทศ (เอธิโอเปีย, แกมเบีย, กินี, ฮอนดูรัส, เคนยาลาว? มาดากัสการ์, มาลี, โมซัมบิก, แทนซาเนีย, เวียดนามและแซมเบีย, และโครงการ? ระดับภูมิภาคในแอฟริกาตะวันตก). ในขนาน, 25 ST โครงการ EP มีการดำเนินการโดย UNWTO? กับเงินจากเนเธอร์แลนด์ Development Organization (SNV) เพื่อรวมหรือไม่ประมาณ â? า 1. 2 ล้าน (แอลเบเนีย, กัมพูชา, แคเมอรูน, เอธิโอเปีย, Montenegro, เนปาล,? ไนเจอร์, รวันดาประเทศ SADC, ยูกันดา). อิตาลีเป็นเงิน 8 ST โครงการ EP?? (Colombia, กานา, กัวเตมาลา, นิการากัว, มาลี) และเงินได้รับการอนุมัติสำหรับ? โครงการเพิ่มเติมในระหว่าง 2007.
ห International ขาเข้านักท่องเที่ยว, 1990-2002
ห
ขาเข้าระหว่างประเทศท่องเที่ยว
(ล้าน)
แบ่งปัน
(ร้อยละ)
ในปี 2002
1,990
1,995
2,000
2,001
2,002
โลก
455. 9
550. 4
687. 3
684. 1
702. 6
100
Africa
15. 0
20. 0
27. 4
28. 3
29. 1
4. 1
อเมริกา
93. 0
108. 8
128. 0
120. 2
114. 9
16. 3
เอเชียและแปซิฟิก
57. 7
85. 6
115. 3
121. 1
131. 3
18. 7
Â หนึ่งหนึ่ง North-East Asia
28. 0
44. 1
62. 5
65. 6
73. 6
10. 5
Â หนึ่งได้เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
21. 5
29. 2
37. 0
40. 2
42. 2
6. 0
โอเชียเนีย Â หนึ่งได้
5. 2
8. 1
9. 6
9. 5
9. 6
1. 4
หเอเชียได้หนึ่ง South
3. 2
4. 2
6. 1
5. 8
5. 9
0. 8

Europe280. 6
322. 3
392. 7
390. 8
399. 8
56. 9
ตะวันออกกลาง
9. 7
13. 6
24. 0
23. 6
27. 6
3. 9
ที่มา: A World Tourism Organization.
ห
การท่องเที่ยวในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก
ในช่วง 1990-2002 การเจริญเติบโตในการท่องเที่ยวในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกทำได้ดีกว่าที่เหลือของโลกโดยมีขาเข้าเพิ่มขึ้นจาก 7. ร้อยละ 1 ปี (เทียบกับ 3. ร้อยละ 7 ในโลก), การเพิ่มส่วนแบ่งทั่วโลกจาก 12. 7 ร้อยละใน 1,990-18. 7 ร้อยละในปี 2002. ช่วงเดียวกันรายได้การท่องเที่ยวในพื้นที่สองเท่ากว่าจาก $ US 40. 8 พันล้านถึง $ 1,990 บาท 94. 7 พันล้าน 2002. ได้เดินทางและท่องเที่ยวในภูมิภาคนี้ได้สร้าง 115 ล้านงานและให้การสนับสนุนที่สำคัญใน GDP (North-East Asia, 9 ร้อยละของ GDP; เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 7. ร้อยละ 56; South Asia, 4. 87 ต่อร้อย; โอเชียเนีย 13. ร้อยละ 55).
กำหนดรายได้ในวงกว้างและตัวเลขการจ้างงานรวมทั้งผลกระทบที่อธิบายไว้ข้างต้นการท่องเที่ยวมีศักยภาพมากเข้าร่วมการลดความยากจนในประเทศของพื้นที่. หแต่ในประเทศส่วนใหญ่ริเริ่มการท่องเที่ยวยังคงเฉพาะในขั้นนำร่องและการวัดผลกระทบกับคนยากจนจะไม่ลงรอยกัน. หนอกจากนี้ยังรู้ดีว่าจะมี leakages การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศจากภาคการท่องเที่ยวและการกระจายประโยชน์ของการท่องเที่ยวแตกต่างกัน t ตามส่วนตลาดที่ประเทศจะเน้น. หดังนั้นสองของความท้าทายในภาคมีการออกแบบ interventions ท่องเที่ยวที่เพิ่มกำไรสุทธิแลกเปลี่ยนต่างประเทศและเน้นศักยภาพของการปรับปรุงมาตรฐานชีวิตของคนยากจน.
ที่มีความสนใจมากขึ้นในการใช้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือสำหรับการบรรเทาความยากจนมีความชัดเจนต้องพัฒนาวิธีการและตัวชี้วัดซึ่งจะช่วยให้รัฐบาลและผู้มีส่วนได้เสียอื่นๆเพื่อทำความเข้าใจผลกระทบของโครงการต่างๆที่ยากจนและรูปร่าง interventions อนาคตได้อย่างมีประสิทธิภาพ. ในการเชื่อมต่อนี้อยู่ภายใต้การเตรียมวิธีการจัดประชุมในการวัดและประเมินผลกระทบของโปรริเริ่มการท่องเที่ยวยากจนและนโยบายที่กรุงเทพฯกันยายน 2004. การประชุมจะมากันกลุ่ม practitioners ทำงานในความยากจนและการท่องเที่ยวเพื่อพิจารณาวิธีการวัดและประเมินผลกระทบของโปรริเริ่มการท่องเที่ยวยากจน.
ตัวเลขที่เพิ่มขึ้นมาถึงไม่จำเป็นต้องหมายความว่าสมาชิกด้อยของสังคมจะได้รับประโยชน์. และมีการเพิ่มตัวเลขนักท่องเที่ยวตลอดการต้อนรับที่ปลายทาง. หเป็นเหตุสำคัญที่ผู้จัดการปลายทางพบวิธีการที่ยากจนได้รับหรือไม่? ไม่ crumbs ปิดตารางแต่หุ้นของ cakeâ หรือไม่ . ในบริบทนี้ดร. SantaMaria แนะนำเจ็ดวิธีเพื่อบรรลุประโยชน์สำหรับคนยากจนจากการพัฒนาท่องเที่ยว:
หรือไม่จ้างงานโดยตรงา;
â? าอุปทานของสินค้าและบริการที่บริษัท;
หรือไม่ขายโดยตรงาสินค้าและบริการผู้เข้าชม;
าหรือไม่ทำงานขององค์กร (SMEs ชุมชน-based)
â? าภาษีหรือการจัดเก็บรายได้การท่องเที่ยวใน;
หรือไม่ให้สมัครใจา / สนับสนุนจากองค์กรหรือนักท่องเที่ยวและ
การลงทุนหรือไม่าในโครงสร้างพื้นฐาน.
ศึกษาได้ดำเนินการเพื่อที่จะค้นพบวิธีการบางวิธีเหล่านี้จะสามารถรองรับ. เพื่อเพิ่มจำนวนคนยากจนที่มีงานตรงในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวเช่นสามกิจกรรมหลักสามารถแนะนำ: การใช้ความร่วมมือระหว่างประเทศและการสนับสนุนการเรียนการสอนให้หรือไม่? จับ upâ? ในการศึกษาและฝึกอบรมการจัดตั้งการพัฒนาท่องเที่ยวแม้ในชนบทแยกรวมทั้งสนับสนุนการริเริ่ม microfinance.
หลักการต่อไปนี้ได้รับการรับรองโดย UNWTO และแนะนำให้รัฐบาลเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและการบรรเทาความยากจน:
1. Mainstreaming: ให้การพัฒนาท่องเที่ยวที่ยั่งยืนรวมอยู่ในโครงการขจัดความยากจนทั่วไป. รวมถึงมาตรการการขจัดความยากจนในกลยุทธ์โดยรวมของการพัฒนาที่ยั่งยืนของการท่องเที่ยว;
2. พันธมิตร: การพัฒนาความร่วมมือระหว่างประเทศ, รัฐบาล, nongovernmental และภาคเอกชนร่างกายมีจุดมุ่งหมายร่วมกันในการบรรเทาความยากจนโดยการท่องเที่ยว;
3. รวม: นำวิธีการรวมกับภาคอื่นๆและหลีกเลี่ยง overdependence
ในการท่องเที่ยว;
4. กระจายธรรม: มั่นใจว่ากลยุทธ์ในการพัฒนาท่องเที่ยวเน้นการกระจายธรรมมากกว่าทรัพย์สินและบริการ - การเจริญเติบโตอย่างเดียวไม่เพียงพอ;
5. รักษาการภายใน: เน้นการกระทำในระดับท้องถิ่นปลายทาง / ภายในบริบทของนโยบายชาติสนับสนุนนั้น
6. การเก็บ: ลด leakages จากเศรษฐกิจท้องถิ่นและสร้างความเชื่อมโยงภายในเน้นในห่วงโซ่อุปทานนั้น
7. ชีวิตการทำงานได้: รักษาวินัยทางการเงินเสียงและประเมินการกระทำทั้งหมดเอา;
8. ง: สร้างเงื่อนไขที่มอบอำนาจและเปิดใช้งานไม่ดีจะมีการเข้าถึงข้อมูลและอิทธิพลและตัดสินใจ;
9. สิทธิมนุษยชน: เอาทุกรูปแบบการเลือกปฏิบัติต่อคนงานหรือหางานในการท่องเที่ยวและขจัดใดประโยชน์โดยเฉพาะต่อผู้หญิงและเด็ก;
10. มุ่งมั่น: การวางแผนและใช้ทรัพยากรสำหรับระยะยาวและ
11. ตรวจสอบ: การพัฒนาตัวชี้วัดอย่างง่ายและระบบการวัดผลกระทบของการท่องเที่ยวในความยากจน.
ตามหลักการเหล่านี้ UNWTOâ?? S แผนการทั่วไปของงานรวมถึงจำนวนของกิจกรรมที่มุ่งการเพิ่มผลกระทบของการท่องเที่ยวเพื่อประโยชน์ของประเทศกำลังพัฒนาทั่วไปและ LDCs โดยเฉพาะ.
การพัฒนาล่าสุด
มีการถึงแนวโน้มตลาดในการท่องเที่ยวช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมาโดยเฉพาะในยุโรปที่เดินทางระหว่างประเทศเพื่อการพักสั้นเป็นปกติ. นักท่องเที่ยวมีระดับที่สูงขึ้นของรายได้สำรองและเวลาว่างมากขึ้นและพวกเขาก็ยังดีการศึกษาและมีรสนิยมที่ซับซ้อน more. ขณะนี้มีความต้องการสินค้าคุณภาพดีซึ่งมีผลใน fragmenting ตลาดมวลสำหรับการพักผ่อนชายหาดคนต้องการรุ่นพิเศษเพิ่มเติมเช่น 'Club 18 -30' รีสอร์ทเงียบกว่าครอบครัว-oriented วันหยุดหรือช่องตลาดเป้าหมายโรงแรมปลายทาง. รวมทั้งคนมีการหยุดพักสองสั้น.
การพัฒนาเทคโนโลยีและโครงสร้างพื้นฐานการขนส่งเช่น jets ใหญ่และต่ำสายการบินงบประมาณได้หลายประเภทท่องเที่ยวราคาไม่แพง more. ได้มีการเปลี่ยนแปลงได้อีกในชีวิตเช่น retiree คนอายุชีวิตเป็นนักท่องเที่ยวตาปีตาชาติผู้. นี้สะดวกซื้ออินเทอร์เน็ตของผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว. บางเว็บไซต์ได้เริ่มต้นทันทีเพื่อให้บรรจุภัณฑ์แบบไดนามิกซึ่งในราคารวมเป็นยกมาเพื่อตัดทำแพคเกจที่ต้องการโดยลูกค้าเมื่อแรงกระตุ้น.
มีการ setbacks ครู่ในการท่องเที่ยวเช่น 11 กันยายน 2001 การโจมตีและภัยคุกคามก่อการร้ายในสถานที่ท่องเที่ยวเช่นบาหลีและเมืองยุโรป. บางส่วนในแหล่งท่องเที่ยวรวมถึงรีสอร์ทหาดของ n องศา CancÃ ได้สูญหายนิยมเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงรสนิยม. ในบริบทนี้อาคารมากเกินไปและทำลายสิ่งแวดล้อมมักจะเกี่ยวข้องกับดวงอาทิตย์ "ดั้งเดิมและชายหาดท่องเที่ยว" อาจร่วมปลายทางของความอิ่มตัวและลดลงตามมา. Spain's Costa Brava, ทศวรรษที่ 1960 นิยมและสถานที่ชายหาด 1970s กำลังเผชิญวิกฤติในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของ. ที่ 26 ธันวาคม 2004 สึนามิให้เกิดจากแผ่นดินไหว 2004 มหาสมุทรอินเดียตีประเทศในเอเชีย bordering มหาสมุทรอินเดียและในประเทศมัลดีฟส์. นับหมื่นของชีวิตได้หายไปและนักท่องเที่ยวจำนวนมากตาย. นี้ร่วมกับไพศาลสะอาด-up การทำงานในตำแหน่งที่ได้หยุดหรือ hampered รุนแรงท่องเที่ยวในพื้นที่.
การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนเป็นที่นิยมมากขึ้นเป็นคนเริ่มตระหนักถึงผลกระทบของการทำลายล้างต่ำวางแผนการท่องเที่ยวในชุมชน. ท่องเที่ยวอ่อนไหวขณะนี้เติบโตในอัตราที่รวดเร็วมากในประเทศกำลังพัฒนาจำนวนมากซึ่งมักจะเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดในผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศท้องถิ่น.
ในปีล่าสุดหรือพักผ่อนวันหยุดที่สองได้กลายเป็นที่นิยมมากเป็นคนเพิ่มรายได้ตัดสินใจ. ชุดทั่วไปเป็นแพคเกจที่มวลรีสอร์ทปกตินักท่องเที่ยวมีวันหยุดเล่นสกีฤดูหนาวหรือวันหยุดพักในเมืองหรืออุทยานแห่งชาติ.
ห
"การพัฒนาหมายถึงการท่องเที่ยวด้าน, ความก้าวหน้าทางสังคมการสร้างงาน? และบรรเทาความยากจน". ห
`หนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งได้เดินทางและการท่องเที่ยวมีจำนวนมากได้เปรียบกว่าภาคอุตสาหกรรมอื่นๆ:
มันสร้างงานและขณะที่ทรัพย์สมบัติ; ในเวลาเดียวกันก็สามารถช่วยให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน; มันมีแนวโน้มที่จะมีการเริ่มต้นต่ำถึงค่าใช้จ่าย; เป็นตัวเลือกที่ทำงานได้ในหลากหลายพื้นที่และพื้นที่; น่าจะยังคงเติบโตสำหรับอนาคตมองไกลได้; อุตสาหกรรม andthe คือส่วนใหญ่ให้ตระหนักถึงต้องปกป้องทรัพยากรที่มีขึ้น - วัฒนธรรมท้องถิ่นและสร้างและสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ - และมุ่งมั่นที่จะ resourcesâ เหล่านี้หรือไม่? การเก็บรักษาและเสริม. ห